Michalinko

komentarze (0) | dodaj komentarz

Groch z kapustą pojawił się w temacie, bo po raz pierwszy zabrakło go na naszym wigilijnym stole. Zabrakło, bo było juz tyle jedzenia, że odpuściłam. Święta minęły spokojnie i miło. Dobrze tak pobyć w domu, bez pośpiechu i cieszyć się sobą nawzajem.
Nic nie przeczytałam w wigilię, nic nie obejrzałam, byłam za to na Pasterce z przyjaciółmi, dobrze zrobiłam, bo sama nie dałabym rady przejść przez korytarze szpitalne nocą. Czekały tam na mnie wszystkie moje nadzieje utracone, łzy wypłakane, lęki. Kolędy też nie są dla mnie już takie jak kiedyś, zawsze łączą się z Tobą Misiu i czasem, który odszedł na zawsze.
  Lucjan przygotowuje się do przedszkola, ja też próbuję psychiczne dojrzewanie sobie przyśpieszyć do bycia mamą przedszkolaka, ale łatwo mi nie jest.
   Jeszcze przed świętami przeczytałam bardzo fajną książkę "Żona podróżnika w czasie" Audrey Niffenegger. Bardzo szybko się to czyta, miłe, lekkie i w sam raz na stres.
Na półce czeka na mnie dużo lektur, w tym już sporo fachowej literatury przyszłego bibliotekarza. Cóż czas zacząć się uczyć, a przynajmniej zabrać się należy do Noworocznych postanowień.

Mój osobisty "aniołek" jak zwykle się idealnie spisał i pod choinką czekało na mnie cudo czyli "Billu"- komedia, świetny film z przesłaniem. Bardzo mi się podobał, ale więcej o nim po kolejnym seansie, bo teraz zbyt dużo emocji we mnie, żeby coś o filmie napisać.

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (1) | dodaj komentarz

komentarze (2) | dodaj komentarz

Dzisiaj zrobiłam coś dla siebie. I przyznam się, że wreszcie poczułam nadchodzące święta w pełnej ich radości.
Matematycznych działań związanych z dzieleniem nie lubię, ale uwielbiam się dzielić z innymi. Pasją, tym co mam. Szczególnie to miłe, kiedy wiemy, że obdarowana osoba ucieszy się z prezentu, że trafiliśmy dokładnie w to co lubi.
I dziś udało mi się to właśnie, podzieliłam się nie tylko materialnym drobiazgiem, ale pasją. Spędziłam cudowne dwie godziny  na gadaniu o moich ulubionych filmach. Byłam na Rynku, piłam grzańca i gadałam, gadałam. I wróciłam do domu lekka i radosna. I nie straszne mi porządki, kram z gotowaniem, czekam na poranne, przedświtowe (koło 5-6 rano) gadanie:" słonecko się podarło, nie ma, ale wstaniemy już mamo, co? mój brzuszek chce płatków"


Wszystkim Wam życzę radości, otwartości, miłości, czułości dla siebie i innych.
Wspaniałych dni.

komentarze (2) | dodaj komentarz