wpisów nie będzie bom zasmarkana i ledwo żyje. Od czasu do czasu wędruję do Mitford, otępiam się serialami, pisuje w wątku chustowym i zbieram siły na więcej.
W tym tygodniu mieliśmy samotną sobotę ale rodzinną niedzielę.
Sobota zresztą wcale nie była samotna, bo byliśmy z Luconem na warsztatach chustomani. Było bardzo profesjonalnie, wesoło i dużo się nauczyłam. I oczywiście wróciłam z chustowymi przemyśleniami.
Przed warsztatami marzyłam o krótkiej chuście, takiej 3,70 na szybkie motania w terenie. Wymyśliłam sobie, że super byłoby kupić lane brązową, albo może polską nati. Ale po głowie roi się marzenie o zielonej chuście vatanai. Albo może czerwonej.?
Na warsztatach bardzo spodobały mi się zielone chusty, takie energetyczne.
No i po warsztatach zapragnełam mieć chuste kółkową. Nie wiem do końca czy jest niezbędna, ale fajnie byłoby mieć.
Wiem, że moje zasoby chustowe rosną, ale ..większość pożyczona. Mój Mt jest na nartach na Słowacji, chusta didkowa wygrzewa się w słońcu Egiptu, pod wyrusza w podróż nawet nie pamiętam gdzie.
Chusty podrózują, bo Lucon ...chodzi. Nadal przy meblach, ale z coraz większą klasą i..szybkością.Na warsztatach przemierzał teren przy lustrach i całował chłopczyka w lustrze.Potem próbował nakarmić lalkę do ćwiczeń, ale, że ta nie chciała współpracować..ugryzł ją w nos.
Niestety Młody nie był wyspany i rekompensował sobie brak snu sysaniem co 15 minut, co było dość uciążliwe dla mamusi.
Dlatego postanowiłam zakończyć pewne zwyczaje Lucjana i podczas dzisiejszego przemieszczania się samochodowego siedziałam z przodu, a Młodzian w foteliku samotnie podróżował z tyłu. Okazało się, że wystarczy odrobinę odsunąć dystrybutor, żeby dzieć nie odczuwał potrzeby tankowania na każdych światłach.
Co za ulga.Pozwoli nam ta zmiana zwyczajów ruszyć dalej w drogę, bez asysty tatki.Super.
Oto moje dzieło. Zapytasz co to jest, Miśku? To babka drożdżowa dla alergików.Okazuje się, ze wymiana mleka na ryżowe i masła na oliwe kończy się katastrofą kulinarną.Potrzebne mi 3 godziny wolnego, żeby ....obejrzeć film. To jedna z moich nie nowych, ale też niezbyt starych pasji, oglądanie filmów Bollywood.Bardzo dawno temu kochałam musicale, ale po 12 latach pracy w Teatrze Muzycznym szczerze mówiąc miałam dosyć na co dzień "west side story", "Skrzypka na dachu" itp. i w domu wolałam odpoczywać od tego typu rozrywek.
Ale w teatrze nie pracuję już ponad 5 lat, więc chętnie wróciłam do świata dźwięków i tanecznych kroków, tym bardziej, że Bollywood jest inne.
Po walentynkowym szaleństwie jestem posiadaczką "Kroków w chmurach" i "jestem przy tobie"- więc właściwie potrzebuje 6 godzin wolnego czasu.Jak dobrze, że nie upolowałam wszystkiego z Bollywood co wyszło z okazji serduszkowego dnia.
Misiulka Lucjan będzie chodził.Nie wiem kiedy, ale myślę, że to kwestia dni. Chodzi już trzymany za łapki i dom przemierza na dwóch kończynach jak geodeta mierząc rękami wszelkie przestrzenie pionowe.Wspina się i schodzi, próbuje swoich sił. Jak ruszy...koniec wolności, koniec komputera w czasie dnia, bo synuś ładnie bawi się klockami.Koniec czystych spacerów, nie wiem czy orzechy piorące sprawdzą się w warunkach absolutnego ugnojenia po spacerowego.Tym bardziej, że krakowskie place zabaw przypominają ubłocone place budowy raczej.
Czuwaj nad swoim bratem Misieńko, bo wkracza na dwóch nogach w życie dziecka.
piątek, 19 marca 2010
Licznik odwiedzin: 325165
Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
Moje rozważania, wspomnienia, obawy, radości i smutki.
