Michalinko

Żeby było czytelnie wstawiam nowe miejsce gdzie można mnie będzie odnaleźć. Chwilowo się tam moszczę, wącham i rozpoznaję teren. Dodałam ostatni wpis z tego bloga.

http://michalinko.blogspot.com/

komentarze (4) | dodaj komentarz

Zrobiłam przerwę w szalonym oglądaniu i czytam.

A.G. Roemmers „Powrót Młodego Księcia” - narrator przemierza Patagonię samochodem, w drodze spotyka wycieńczonego młodzieńca. Zabiera go ze sobą. W drodze prowadzą rozmowę o życiu, miłości, obowiązku, szczęściu, dorastaniu. Młodzieniec do mały książę ze znanej nam wszystkim książki. Wrócił na ziemię, aby odnaleźć swojego przyjaciela. To poetycka opowieść o wartościach w życiu, o tym, co niby wiemy, ale czasami o tym zapominamy. Trochę przeładowany mądrościami dialog czyta się jednak dobrze. I pozostawia nas z poczuciem, że warto sobie przypomnieć co dla nas jest ważne, a za czym tylko pędzimy, bo tak nakazują moda, media, ogólny trend.  Polecam.

Andreas Steinhöfel „Rico, Oskar i Głębocienie”.

Gorąco polecam. Nie macie tej książki na półce. Koniecznie kupcie. Jest cudowna. Macie dziecko od 8 lat w górę, kupcie książkę. Nie macie dzieci, kupcie książkę. U nas w domu przeczytali ją wszyscy. I wszyscy są zachwyceni. To cudowna opowieść o inności, niepełnosprawności, niedostosowaniu, przyjaźni ubrana w intrygę kryminalną. Narratorem jest chłopiec, sam o sobie mówi, że jest „ głęboko utalentowany”. Pisze wakacyjny pamiętnik, co jakiś czas w ramce mamy jakieś trudne słowo, które sprawia trudność naszemu bohaterowi, zawsze wytłumaczone słownikowo z komentarzem narratora. Chcecie się dowiedzieć, dlaczego sąsiedzi pokłócili się jak jeden drugiemu nasikał na rabat? Przeczytajcie książkę. W książce są ukazane trudne wątki: śmierć ojca, brak matki, alkoholizm, opuszczona kobieta, homoseksualizm. Jak w życiu. Pełna humoru, ciętego dowcipu i mądrej głębi książka zasługuje na szczególne miejsce – miejsce gdzie jak najszybciej ją przeczytamy.

Suketu Mehta „Maximum City Bombaj”- to trudna opowieść o Bombaju. Suketu zaprzyjaźnia się ze swoimi bohaterami, których opisuje. Spotyka się z gangsterami, płatnymi zabójcami, tancerkami. Rozmawia z nimi, próbuje ich zrozumieć a następnie wszystko spisuje. To pełna uczuć opowieść o mieście które ma wiele twarzy. Książka na wiele tygodni czytania, chyba, że ktoś jest w stanie pochłonąć ją mimo niebywałego ładunku emocjonalnego.

Stephen James, David Thomas „Dzikie stwory.  Sztuka wychowania chłopców”.

Jeśli macie syna, spodziewacie się syna, obcujecie jako wychowawcy z chłopcami- polecam. Ja wyluzowałam, nie mam już zmartwień, że Lucjan ma ADHD, ze spokojem reaguję na gryzienie, plucie, działania niszczycielskie. Nie mam ochoty umawiać Młodego z laryngologiem jak 15 raz powtarzam ubierz się. A przede wszystkim nie powtarzam już 15 razy poleceń. Jestem szczęśliwsza.

To tyle, co przeczytałam. Na półce czeka jakieś 5 książek, w przechowalni w Merlinie czeka na wygraną w totka jakieś 60 pozycji.

No i nadal nikt mnie nie chce zatrudnić. Chyba musze ogłosić konkurs na pomysł własnego biznesu.

komentarze (0) | dodaj komentarz

Cierpię na brak czasu. Ostatnie dwa tygodnie minęły nam na rodzinnym chorowaniu. Rota spowodował, że pralka oszalała od ciągłego prania. My oszaleliśmy od prób zapanowania nad biegunką Lucjana. A teraz nadrabiam, pływam w normalności. Uczę się intensywnie, czytam, skończyłam rodział o przemocy w Bombaju, teraz już żaden film nie będzie dla mnie zbyt brutalny.

Oglądam. Wpadłam w szał oglądania codziennie. I intensywnie przeniosłam się w świat kina. Lucjan ma podobnie do mnie. Był kosmitą, teraz jest kotem w butach. Ja już wyrosłam z takich wyobrażeń dawno, ale magia świata przedstawionego i tak działa.

Oglądam oczywiście głównie: kollywood, tollywood, bollywood. W podanej kolejności. A za parę dni rozpoczynam przygodę z mollywood.

komentarze (2) | dodaj komentarz

Wpisy pod koniec roku się kisiły w mojej głowie, ale nic z tego nie wyjrzało na światło dzienne, stanowczo przytłoczone przez wirusy i próby uratowania atmosfery świątecznej. Po świętach Lu zapadł na grypę żołądkową, którą sprzedaje obecnie poszczególnym członkom rodziny. Dlaczego tym razem miałoby być inaczej. Tradycją naszego domu stało się chorowanie w okolicach świąteczno- noworocznych.

Urodzinowa impreza Lucjana też stała się wewnątrz rodzinna, żeby uniknąć zarażenia naszych przyjaciół.

Mamy cudownego pięciolatka w domu, zdmuchnął świeczkę (świeczki i tort czekają na rodziców chrzestnych i ich dzieciaki- "chrzestne rodzeństwo" jak kiedyś nazwał ich Lucjan), a życzenie wypowiedział najsłodsze dla mamy:" chcę, żeby mama mnie zawsze tak mocno kochała jak teraz".

Prezenty dostał takie jak wymarzył, Lucjan zawsze dostaje to o czym marzył, bo cieszy go sam proces obdarowywania.

A ja jestem szczęśliwa, że mam takiego cudownego syna.Fajny z niego gość. Wie co chce, jest ogromnie uparty, ale wrażliwy i ciepły. Kocha książki, uwielbia filmy i chyba ma zadatki na dobrego matematyka.

Życzę mu aby zawsze był szczęśliwy i aby dokonywał właściwych wyborów w życiu.

komentarze (6) | dodaj komentarz

Kochani chciałam Wszystkim Wam złożyć najserdeczniejsze życzenia aby te święta były takie jak sobie je wymarzyliście, aby nic nie zakłóciło Wam radości i szczęścia.

Miłości, zdrowia, uśmiechu, wiary tego wszystkim życzę na całe Święta i każdy zwykły dzień.

komentarze (8) | dodaj komentarz